Dzisiejsza liturgia wprowadza nas w wielką tajemnicę Pięćdziesiątnicy, która kończy okres wielkanocny i celebruje zstąpienie Obiecanego Pocieszyciela. Główne przesłanie dzisiejszego słowa koncentruje się wokół wyzwalającej mocy Ducha Świętego, który usuwa z ludzkich serc lęk oraz wewnętrzne zaryglowanie. Temat kazania dotyka potrzeby osobistego nabożeństwa do Trzeciej Osoby Boskiej jako jedynego lekarstwa na rutynę, przyziemskość oraz duchowy paraliż współczesnego człowieka.

Dzisiejsza liturgia Kościoła

• Okres liturgiczny: Okres Wielkanocny (Niedziela Zesłania Ducha Świętego – Zielone Świątki).

• Wspomnienie / święto / uroczystość: Uroczystość Zesłania Ducha Świętego.

• Kolor liturgiczny: Czerwony.

• Czytania dnia: Pierwsze czytanie z Dziejów Apostolskich (Dz 2, 1-11) opisujące spektakularne zstąpienie Ducha Świętego w postaci ognistych języków na apostołów. Drugie czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian (1 Kor 12, 3b-7. 12-13) wskazujące na jedność mistycznego Ciała Chrystusa pomimo różnorodności charyzmatów.

• Ewangelia: Ewangelia według świętego Jana (J 20, 19-23) ukazująca zmartwychwstałego Chrystusa, który przychodzi przez zamknięte drzwi do lękających się uczniów, udziela im daru pokoju oraz tchnie na nich Ducha Świętego dla odpuszczania grzechów.

• Objaśnienie znaczenia liturgii dnia: Uroczystość ta upamiętnia narodziny Kościoła misyjnego. Zapoczątkowane w Wieczerniku wydarzenie zdejmuje z uczniów paraliżujący strach, otwierając ich na głoszenie wielkich dzieł Bożych wszystkim narodom bez barier językowych. Liturgia przypomina, że każdy ochrzczony otrzymał ten sam Boży Żar, który winien nieustannie ożywiać codzienne świadectwo wiary.

Najważniejsze przesłanie liturgii słowa

Opis zawarty w Dziejach Apostolskich ukazuje gwałtowność i powszechność działania Bożego. Szum z nieba oraz rozdzielające się języki ognia transformują zalęknioną grupę uczniów w odważnych świadków Ewangelii. Przesłanie to uczy nas, że działanie Ducha Bożego przekracza wszelkie ludzkie podziały i granice narodowościowe, jednocząc ludzi w zrozumieniu Jedynej Prawdy.

Z kolei święty Paweł przypomina o organicznej jedności Kościoła. Różnorodne dary łaski, rodzaje posługiwania i działania nie służą indywidualnej chwale, lecz budowaniu wspólnego dobra całej wspólnoty. Wszyscy wierni, bez względu na pochodzenie czy status społeczny, zostali napojeni jednym i tym samym Duchem, co nakłada na nas obowiązek wzajemnej odpowiedzialności za kształt życia parafialnego i społecznego.

Fragment Ewangelii według świętego Jana rzuca światło na bezpośrednie powiązanie daru Ducha z owocami Chrystusowego zmartwychwstania – pokojem oraz sakramentem pojednania. Jezus tchnie na apostołów, odtwarzając niejako akt stworzenia człowieka z Księgi Rodzaju. Nowe tchnienie daje Kościołowi władzę odpuszczania grzechów, czyniąc go narzędziem Bożego Miłosierdzia w świecie pełnym niepokoju i wewnętrznych rozdarć.

W wymiarze praktycznym liturgia słowa wzywa każdego z nas do zweryfikowania swojego wnętrza. Zadaje nam pytanie o nasze osobiste „zaryglowane drzwi” – lęki, zranienia i schematy myślowe, które odgradzają nas od bliźnich oraz od Boga. Wołanie o odnowienie oblicza ziemi musi zacząć się od zgody na to, by Boży ogień stopił naszą egoistyczną rutynę i skłonił do porzucenia wygody na rzecz ufnego pójścia za natchnieniami Pocieszyciela.

Transkrypcja kazania

Kiedy uczniowie są w Wieczerniku, są uwięzieni jakby w podwójnych kleszczach. Bo z jednej strony potworny lęk między tym, przed tym, co na zewnątrz – zamknięci z obawy przed Żydami, przed tym wszystkim, co panuje poza ścianami Wieczernika. A z drugiej strony przeżywali totalny paraliż. Nie wiedzieli, co zrobić. Zamknęli drzwi, usiedli w bezpiecznym miejscu, ale to był duszny pokój, duszne pomieszczenie. Długo tam nie mogli zostać.

I Bóg zsyła im Ducha Świętego, który jest największym darem. Duch Święty, który wprowadza w ich życie nową perspektywę, nową moc. To tchnienie Ducha, ten ogień Ducha działa tak, że potrafi w człowieku wykrzesać jego potencjał, który w nim jest. To podobnie się dzieje jak ze świecą. Świeca, która jest, ale która nie płonie, jest zgaszona. I ogień, dotyk ognia powoduje to, że ten ogień przenosi się na knot i później świeca zaczyna płonąć i wydawać i ciepło, i blask. I Duch Święty, który dotyka serc, powoduje, że serca zaczynają płonąć, zaczynają być żarliwe, otrzymują jakąś nową wewnętrzną moc, nową wewnętrzną siłę, energię. I dlatego tak ważny jest Duch Święty w życiu chrześcijanina. Dlatego tak ważne jest nabożeństwo do Niego. Dlatego tak ważne jest odkrywanie mocy Ducha Świętego.

To ciekawe, Jan Paweł II w książce pod tytułem Dar i tajemnica – napisał ją, kiedy miał 75 lat – pisze takie wspomnienie ze swojego dzieciństwa. „Mając 12 lat, stałem się ministrantem w parafii w Wadowicach. Moje przygotowanie do ministrantury było dość powierzchowne, byłem trochę niesforny. Moja matka już nie żyła. Ojciec, zauważywszy moje niezdyscyplinowanie, powiedział mi pewnego dnia: «Nie jesteś dobrym ministrantem. Nie modlisz się dosyć do Ducha Świętego. Powinieneś się modlić do Niego»”. Ojciec nie tylko zwrócił uwagę synowi, ale dał mu konkretne rozwiązanie. Wyciągnął małą książeczkę do nabożeństwa i pokazał synowi konkretną modlitwę do Ducha Świętego. Jan Paweł II wspomina, że tę modlitwę od tego momentu odmawiał codziennie do dnia swojej śmierci w 2005 roku. I pisze w tej książce, że owocem tego wydarzenia z dzieciństwa jest encyklika o Duchu Świętym Dominum et Vivificantem.

To jest jakaś wskazówka dla każdego z nas, żeby – jeśli ktoś nie ma – to żeby rozpocząć w sobie nabożeństwo do Ducha Świętego. O żar, o ogień, o moc, która wyprowadziła apostołów z tego dusznego Wieczernika i rozesłała ich po krańce świata. To jest niebywałe, że z tych dwunastu zalęknionych apostołów z Wieczernika Ewangelia od tego początku wieczernikowego rozeszła się po całym, po całym świecie.

Dlatego wróćmy do naszej pobożności, do naszego osobistego nabożeństwa do Ducha Świętego. Każdego dnia niech będzie przyzywany Duch Święty, ale też prośmy o to, aby rozpalił nasze serce, żebyśmy też mieli odwagę pójść za tymi natchnieniami, żebyśmy nie utknęli we własnej rutynie, w jakiejś może stęchliźnie własnego sposobu myślenia, tylko przyziemnego, osobistego, takiego, który powoduje, że ciągle kręcimy się tylko wokół siebie, wokół własnych spraw, wokół własnych idei, wokół własnej wygody. Zaufać Duchowi i pójść za Nim, za Jego natchnieniem – to jest wskazówka, która dzisiaj szczególnie wybrzmiewa w uroczystość Zielonych Świątek. Amen.

Najważniejsze myśli z kazania

• Uczniowie w Wieczerniku znajdowali się w sytuacji paraliżu, uwięzieni przez lęk przed światem zewnętrznym i zamknięci w dusznym pomieszczeniu.

• Zstąpienie Ducha Świętego przyniosło apostołom nową perspektywę oraz nadprzyrodzoną moc do działania.

• Działanie Ducha Świętego porównano do zapalenia świecy – Boży dotyk wykrzesuje z człowieka ukryty potencjał, dając ciepło i blask.

• Codzienne nabożeństwo i modlitwa do Ducha Świętego są kluczowe dla duchowego rozwoju każdego chrześcijanina.

• Karol Wojtyła jako dwunastoletni chłopiec otrzymał od ojca upomnienie oraz książeczkę z modlitwą do Ducha Świętego, którą odmawiał codziennie przez całe życie.

• Wybitnym owocem wierności tej codziennej modlitwie przez papieża Polaka stała się później encyklika Dominum et Vivificantem.

• Współczesny wierzący wezwany jest do porzucenia rutyny, egoizmu oraz kręcenia się wyłącznie wokół własnej wygody.

• Chrześcijaństwo polega na zaufaniu natchnieniom Ducha Świętego i odważnym wyjściu poza stęchliznę własnych, wyłącznie przyziemnych myśli.

 

Ogłoszenia duszpasterskie

• Podziękowania: Składam serdeczne podziękowania rodzinie Ignasiów za posprzątanie kościoła i przygotowanie naszej świątyni na dzisiejszą uroczystość oraz za złożoną ofiarę na pokrycie kosztów energii elektrycznej. Szczególne podziękowania kieruję do młodej parafianki Dorotki za jej piękne i aktywne zaangażowanie w pomoc przy kościele.

• Nabożeństwa majowe: Przechodzimy w ostatni tydzień maja. Nabożeństwa majowe z odśpiewaniem Litanii Loretańskiej są odprawiane codziennie o godzinie 18:00.

• Porządek Mszy Świętych w tygodniu:

  • Poniedziałek: Msza Święta o godzinie 7:00 rano (intencja wolna).

  • Wtorek: Msza Święta o godzinie 7:00 rano (intencja wolna).

  • Środa: Msza Święta o godzinie 18:00 w intencji Bożeny – mamy księdza proboszcza – z okazji 72. rocznicy urodzin, z prośbą o Boże błogosławieństwo.

  • Czwartek: Msza Święta będzie odprawiona wyłącznie rano o godzinie 7:00. Wieczornej Mszy Świętej nie będzie ze względu na wyjazd proboszcza na doroczne spotkanie kursowe księży z rocznika święceń 1998.

  • Piątek: Msza Święta z racji wyjazdu zostanie odprawiona wyjątkowo późnym wieczorem o godzinie 20:00 (wspomnienie św. Urszuli Ledóchowskiej). Pół godziny przed liturgią odezwie się dzwon kościelny przypominający o nabożeństwie.

  • Sobota: Msza Święta o godzinie 18:00 w intencji świętej pamięci Jerzego Lewickiego oraz zmarłych z rodziny Lewickich, Stanisławy i Jana Zalewskich oraz Wacława Zalewskiego.

  • Przyszła Niedziela (Uroczystość Trójcy Przenajświętszej): Intencja mszalna pozostaje wolna. Istnieje możliwość jej zamówienia w zakrystii.

• Spotkanie Żywego Różańca: Bardzo proszę członków oraz członkinie Żywego Różańca o pozostanie w ławkach na krótką chwilę bezpośrednio po zakończeniu Mszy Świętej w celu przeprowadzenia ważnych konsultacji parafialnych.

• Dzień Matki: W nadchodzący wtorek przypada Dzień Matki. Dzisiejszą Litanię Loretańską ofiarujemy intencji naszych matek. Dla zmarłych prosimy o wieczną szczęśliwość, natomiast dla żyjących o obfitość Bożych łask i zdrowie.